Thailandgek Twitter
Wie is er online?
Er zijn in totaal 4 gebruikers online :: 0 Geregistreerd, 0 verborgen en 4 gasten

Geen

Het hoogste aantal gelijktijdige online gebruikers is 84. Dit aantal is bereikt op vr 30 maa 2018 - 22:48.
Hotels bij Agoda!

Hotels bij Agoda!
Direct Bevestigd.
Boek Pattaya Hotels
bij Agoda!

Auteursrechten

Creative Commons-Licentie

© 2018 Thailandgek.com

Rechten voorbehouden


Moderne Geschiedenis Van Thailand

Ga naar beneden

Moderne Geschiedenis Van Thailand

Bericht van Else Geraats op zo 16 okt 2016 - 21:20

Interessant het overzicht gemaakt door Erik Kuijpers, we gaan verder:

Prachtige foto van koning Bhumibol (R.I.P)
Met de installatie van de grondwet in 1932 lag de weg naar de democratie in principe open, maar er volgden nog regelmatig staatsgrepen waarbij het land soms langdurig werd geregeerd door militaire leiders en zelf dictators. De coups volgden elkaar op en teleurgesteld deed koning Prajadhipok in 1935 afstand van de troon.

Koning Ananda, zoon van de broer van de kinderloze koning Prajadhipok, volgde de abdicerende Rama VII op. Hij zat echter nog als tienjarige jongen op school in Zwitserland en zou pas na de Tweede Wereldoorlog definitief als Rama VIII naar Siam terugkeren.

In 1946, enkele maanden na zijn terugkeer, werd de jonge koning evenwel doodgeschoten in zijn bed aangetroffen, een mysterie dat nooit officieel werd opgehelderd. Hij werd opgevolgd door zijn jongere broer, de huidige koning Bhumibol Adunyadet, die niettemin pas na zijn huwelijk met Sirikit Kitthiyagon, op 5 mei 1950, formeel tot koning werd gekroond. Tot dusver is hij de koning die het land reeds het langst regeert en heeft de kroontitel Rama IX.Gedurende het interregnum werd het koninkrijk bestuurd door een regeringsraad maar leefde het ook geregeld in de greep van militaire despoten waaronder Phibun Songkram , die zijn inspiratie vond bij leiders als Mussolini en #Hitler, en na een machtsstrijd met dr. Pridi Phanomyong aan de vooravond van WO II, regeringsleider werd.

Terwijl maarschalk Phibun de bevolking met ijzeren hand regeerde, veranderde hij in 1939 de naam van Siam in 'Phrathet Thai', oftewel Thailand (Land van Vrije Mensen), toen allicht een contradictio in terminis. In 1944 werd hij gedwongen om af te treden nadat hij in WO II de zijde van Japan had gekozen. Even zag het ernaar uit dat er een democratisch burgerbewind zou komen, maar door de ontstane verwarring na de mysterieuze dood van Rama VIII, wisten de militairen via een staatsgreep opnieuw de macht te grijpen. In 1948 maakte ook Phibun een politieke comeback. Zijn populariteit was echter gedaald en in 1957 werd hij via een coup uit het zadel gewipt. In mei 1950 was er reeds een poging tot een coup ondernomen, op de kaden langs Phra Rachawang, het koninklijk Paleis. De premier werd toen gegijzeld en weggevoerd naar een oorlogsschip dat op de Chao Phraya voor anker lag.

Nadat hij door de opstandelingen werd vrijgelaten zwom hij aan wal en werd het schip door de luchtmacht gebombardeerd. Vanaf 1957 werd generaal Sarit de nieuwe leider. Deze charismatische dictator voerde vele hervormingen door en consolideerde het centrale bestuur. In 1963 stierf hij aan een leverkwaal. De hoge militairen Thanom, Praphat en Narong namen de macht over en vestigden een dictatoriaal bewind dat tien jaar zou duren.

De infrastructuur van het land ontwikkelde zich, maar de werkloosheid op het platteland nam dramatische vormen aan, waardoor velen naar de hoofdstad vluchtten. Toen in 1973 bij studentendemonstraties tegen de militaire regering enorme slachtingen onder de bevolking werden aangericht, koos koning Bhumibol de zijde van het rebellerende volk, en maande in een televisietoespraak aan tot kalmte. Thanom en Praphat ontvluchtten het land en een democratische coalitieregering werd geïnstalleerd.

De drie volgende jaren werden een periode van hervorming dat het 'Democratisch Experiment' werd genoemd. Vakbonden en nieuwe politieke partijen werden opgericht, corruptie werd openlijk aan de kaak gesteld. In oktober 1976 protesteerden studenten tegen de terugkeer van Thanom en Praphat. Rechtse groeperingen drongen de Thammasat Universiteit binnen en richtten er een bloedbad aan. Aanleiding was de woede geweest over een pop die studenten hadden opgehangen en die gelijkenis vertoonde met kroonprins Wachiralongkorn. Zesenveertig studenten stierven en bijna tweehonderd raakten gewond. De staat van beleg werd afgekondigd en een militaire junta nam het bewind in handen. Duizenden studenten ontvluchtten na 6 oktober 1976 de hoofdstad en sloten zich in de jungle aan bij de subversieve CPT, de Communistische Partij van Thailand.

Er volgden nog twee staatsgrepen, waarna onder het bewind van generaal Kriangsak Chomanan weer wat ruimte ontstond voor democratie. In 1980 werd hij gedwongen af te treden en werd opgevolgd door Prem Tinasulanonda, toenmalig opperbevelhebber van het leger. Onder zijn bewind kwam aan de communistische dreiging in eigen land een einde en maakte de economie een sterke groei door.

In 1988 werd het roer overgenomen door Chatichai Choonhavan, de eerste democratisch verkozen premier. De economie bleef groeien, maar de invloed van de militairen in de politiek ging achteruit en in februari 1991 volgde de zoveelste coup, ditmaal onder leiding van generaal Suchinda Kraprayoon. De militairen installeerden een regering met Ananda Panyarachun als nieuwe premier. Op 22 maart 1992 leverden nieuwe verkiezingen een overwinning op voor de pro-legerpartijen en Narong Wongwan werd de nieuwe premier. Maar te midden van beschuldigingen dat Narong betrokken zou zijn bij de Thaise drugshandel, gebruikten de militairen hun grondwettelijk prerogatief om Narong te vervangen. Op vijf mei begon de populaire oppositieleider Chamlong Srimuang van de Palang Dharma Partij een hongerstaking als protest tegen generaal Suchinda Kraprayoon, die ondanks alle beloften dat het niet zou gebeuren, in april toch premier werd. Hoewel Chamlong zijn actie enkele dagen later staakte, bleven de protesten tegen Suchinda doorgaan. Toen demonstranten massaal op de regeringsgebouwen afmarcheerden greep het leger in en opende het vuur op de menigte. Een vijftigtal mensen verloren het leven en honderden oppositieleiders, waaronder Chamlong, werden
opgepakt.

Een dag later kwam het opnieuw tot hevige botsingen toen de militairen op de naar schatting 35.000 demonstranten schoten. Zo'n tweeduizend betogers die zich in het #Hotel-Royal hadden verschanst werden op hardhandige wijze gearresteerd en afgevoerd. Grote doorbraak kwam er door bemoeienis van koning #Bhumibol. Alle betogers, onder wie Chamlong, werden vrijgelaten en Suchinda en Chamlong werden gezamenlijk door de koning ontvangen, die hen opdroeg een uitweg te vinden uit de politieke crisis. Generaal Suchinda werd berispt omdat hij gefaald had politieke problemen vreedzaam op te lossen.

Nadat koning Bhumibol amnestie beloofde aan alle betrokken partijen, nam Suchinda op 24 mei ontslag als premier en op 10 juni benoemde de koning Ananda Panyarachun opnieuw tot premier, ditmaal ad interim. Vier maanden later, op 13 september, vonden nieuwe parlementsverkiezingen plaats waarbij deze keer de antimilitaristische partijen grote winst boekten. Zij legden in totaal beslag op 185 van de 360 zetels, voldoende om een regering te vormen.

_________________
อย่า ผลัด วัน ประกัน พรุ่ง jà phlàk wan prakan phrôeng Stel niet uit tot morgen wat je vandaag kunt doen.
avatar
Else Geraats

Aantal berichten : 463
Registratiedatum : 28-07-13
Woonplaats : Jomtien

http://feeds.feedburner.com/NewThai

Terug naar boven Ga naar beneden

Terug naar boven


 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum