Thailandgek Twitter
Wie is er online?
Er zijn in totaal 6 gebruikers online :: 0 Geregistreerd, 0 verborgen en 6 gasten :: 1 bot

Geen

Het hoogste aantal gelijktijdige online gebruikers is 66. Dit aantal is bereikt op vr 5 mei 2017 - 21:11.
Hotels bij Agoda!

Hotels bij Agoda!
Direct Bevestigd.
Boek Pattaya Hotels
bij Agoda!

Auteursrechten

Creative Commons-Licentie

© 2017 Thailandgek.com

Rechten voorbehouden


Mlabri deel 3 | Thailand Gek Club

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down

Mlabri deel 3 | Thailand Gek Club

Bericht van khunrob op di 30 jul 2013 - 19:46

Het volk noemt zich “Mlabri”.
Zij bouwen hutten op de rivieroevers van de Nam Tha in het zuidwesten van de provincie Nan. Eerder rapporteerde mr. Oliver Gordon Young dat de bergstammen Maew en Mussuh van Doi Wiang Pha in het Phrao district (provincie Chiang Mai) zich met de lokale bevolking mengden.  Zij noemden zich “Pol” en spraken de taal Wa. “#Mlabri” of “Mra-bri” betekent volk uit de jungle; Mra staat voor mens en Bri voor bos.

Men neemt aan dat de stam “Tong Lueang” van oorsprong uit Sayaburi (Laos) komt. Tegenwoordig wonen de meesten in het Noorden van Thailand b.v. in het Mueang District, het Rong Kwang Disrict en het Song District (provincie Phrae) en in het Sa District (provincie Nan). Gewoonlijk kiezen ze woongebieden op vruchtbare plaatsen op heuvels boven 1000 meter. Doorgaans bouwen zij de nederzettingen in de buurt van water i.v.m. eenvoudig te verkrijgen voedsel als garnalen, vis en andere waterdieren.

Zij zijn klein van lichaamsbouw, maar sterk. Ze lijken op de Noorderlingen, maar zijn donkerder van tint. Zij kleden zich alleen in omslagdoeken als zij contact hebben met andere dorpen i.v.m. handel zoals rijst, zout of andere zaken als messen en speren.

De Tong Lueang geloven –net als veel andere bergstammen-  in bovennatuurlijke krachten als geesten en demonen. Als animisten geloven zij dat dergelijke krachten hun leven controleren, dus vinden bv verering-rituelen plaats als iemand ziek wordt.  Iedere vollemaansnacht vereren de Tong Lueang de geesten met voedselgiften en feesten en dansen in een kring rondom hun in het midden geplaatste, bijeengebonden speren. Zij dansen met eenvoudige gebaren terwijl ze hun lichamen wiegen en met de handen wapperende gebaren maken en meezingen op de muziek.
De gezangen komen overeen met die van het oude Yonok volk.
Wie niet danst zit in de kring er omheen en klapt op de muziek.  Na verloop van tijd wordt gestopt en gaat iedereen naar huis en slapen. Zij geloven sterk dat als zij te lang op een plaats blijven wonen, geesten hen kwaad zullen doen. Daarom verkassen zij iedere 5 tot 10 dagen naar een nieuwe plek. Deze gewoonte sluit aan bij de regels van balans alsmede theorieën over het uitputten van voedselbronnen en de noodzaak om door te trekken naar nieuwe vruchtbare gronden.

Zij wonen in een soort hutten met een schuin aflopend dak en hebben geen verhoogde vloer. De achterzijde is hoger dan de voorzijde. De grond wordt bedekt met gedroogd gras of bananenbladeren. Zij gebruiken bij het slapen geen kussens, maar liggen op hun zij zodat ze, met een oor op de grond, de stappen kunnen horen van naderende mensen of dieren. Als de mannen voor langere tijd voedsel gaan zoeken en jagen in het woud verblijven de vrouwen en kinderen in op een hoge heuvel gebouwde hutten.

T.a.v. het toiletgebruik: doorgaans ontlast men zich in de buurt van de woningen; hierdoor bestaat gevaar voor de verspreiding van ziektes. Omdat ze zo vaak verhuizen is dit risico echter klein.  Zij vertrekken altijd vroeg in de morgen, bij dageraad en bouwen op een nieuwe woonplaats weer hutten voor de zon onder gaat i.v.m. de gevaren van wilde dieren en andere risico’s bij het trekken gedurende de nacht.

Wanneer iemand overlijdt bereidt  de familie een begrafenis voor. Het lijk wordt hoog in een boom geplaatst om te voorkomen dat tijgers of andere dieren het lichaam later zouden kunnen opgraven. Men gelooft dat een tijger die eenmaal mensenvlees heeft gegeten naar meer blijft zoeken. Tegenwoordig worden de lijken begraven. Hoe dan ook, na de begrafenisrituelen verhuist iedereen, ongeacht de tijd van de dag. Dit is ook een van de redenen waarom men niet voor een permanente huisvesting kiest.

Een andere gewoonte is dat mannen en vrouwen al op jonge leeftijd gaten in de oren maken van 0,5 tot 1 cm. Met een scherpe bamboe stok wordt het oor doorboord. Voorheen werden de oren versierd met bloemen; deze gewoonte is echter vrijwel verlaten door het contact met andere stammen als de Hmong en Yao. Maar soms ziet men het toch nog.

Hoewel andere etnische minderheden vaak gewoontes van moderne culturen uit het laagland hebben overgenomen en daarmee hun gewoontes en leefstijl hebben aangepast, geldt dat voor de Tong Lueang  het minst. Zij hebben hun oude waarden en gewoontes goed bewaard. Dit zal mede het gevolg zijn van hun hoge frequentie van verhuizen en het daardoor beperkte contact met mensen van buiten de eigen stam. En van het feit dat hun overtuigingen al generaties lang zijn ingeslepen.

Er zijn nog ongeveer 150 stamleden, hetgeen de Tong Lueang tot de kleinste minderheidsgroep in Thailand maakt. 

Bekijk zijn oorlel maar eens

_________________

"Reis met een glimlach, deel u ervaring"

Boek nu via  de Thailand Gek Club de mooiste hotels in Thailand met hoge kortingen. In samenwerking met Agoda bieden wij U de goedkoopste hotels van Thailand aan.

avatar
khunrob
Admin

Aantal berichten : 1819
Registratiedatum : 24-07-13
Leeftijd : 61

http://khunrob.blogspot.nl

Terug naar boven Go down

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum