Thailandgek Twitter
Wie is er online?
Er zijn in totaal 3 gebruikers online :: 0 Geregistreerd, 0 verborgen en 3 gasten :: 1 bot

Geen

Het hoogste aantal gelijktijdige online gebruikers is 66. Dit aantal is bereikt op vr 5 mei 2017 - 21:11.
Hotels bij Agoda!

Hotels bij Agoda!
Direct Bevestigd.
Boek Pattaya Hotels
bij Agoda!

Auteursrechten

Creative Commons-Licentie

© 2017 Thailandgek.com

Rechten voorbehouden


Thaise wellevendheid deel 2 | Thailand Gek Club

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down

Thaise wellevendheid deel 2 | Thailand Gek Club

Bericht van Else Geraats op di 30 jul 2013 - 23:43

Wellevendheid - wat is dat?

• Luid spreken of schreeuwen vindt men zeer onbeleefd, vooral in het openbaar, dus op straat, in restaurants enz. Wie gevoel van eigenwaarde heeft, praat zachtjes, harmonieus en rustig. Wie zich hierbij niets kan voorstellen, moet eens luisteren naar een Thaise radio omroepster of naar de bekoorlijke stemmen, die via de luidsprekers van de Department Stores te horen zijn. Hier is de taal muzikaal, een genoegen om naar te luisteren. Het is eveneens onbeleefd personen die juist met elkaar in gesprek zijn, ruw te onderbreken. Hoe belangrijk de mededeling ook mag zijn! Indien een onderbreking werkelijk noodzakelijk is, behoort die vooraf te worden gegaan door een zacht "kor thot", "pardon" (letterlijk: "Ik vraag om een berisping"). Iets anders vindt men onbeschaafd.


 • Het valt in stadsbussen vaak op dat volwassenen plaats maken voor kinderen. De reden is dat men kinderen nog niet sterk genoeg acht om (langdurig) te staan. Dat is dus precies het tegengestelde van de westerse uiting van beleefdheid, waarbij jongeren hun plaats afstaan aan ouderen. Dat gebeurt in Thailand alleen, als oude mensen er ziek of uitgeput uitzien.  Als er een zitplaats in de bus vrijkomt, zal niemand zich erop laten neer ploffen, alsof hij al beenkrampen heeft door het vele staan.  Dit gebrek aan zelfbeheersing zou hem op "gezichtsverlies" komen te staan. Meestal zal de Thai eerst rustig om zich heenkijken of er niet iemand anders is die graag wij zitten. Als zich niemand meldt, gaat men zo kalm mogelijk zitten, niet gehaast om vooral geen indruk van lompheid te geven. Zo snel mogelijk naar een lege plaats lopen, maakt een "onaangename" indruk.


• De wellevendheid gebiedt ook, dat men soms een leugentje gebruikt. Als bijvoorbeeld iemand vraagt hoe zijn nieuwe broek zit, of wat de indruk van een nieuw kapsel is, dan is het de gewoonte zo positief mogelijk te reageren. Het antwoord "Je ziet er vreselijk uit" kan wel heel eerlijk zijn, maar niemand wil in zo'n geval de waarheid horen. Ook vleien beschouwt men als een uiting van beleefdheid en vriendelijkheid, die tenslotte de mens ook zelfbewuster maakt. Voor de Thai gaat het hierbij niet om een leugen, maar is het een middel om een harmonieuze sfeer te scheppen. Positieve opmerkingen vindt men beleefd (dikwijls zijn ze niet bezijden de waarheid), negatieve zijn afbrekend en worden uitgelegd als een bewuste poging iemand te kwetsen .

• Glimlachen geldt als wellevend!
Het is de bedoeling je aardigste kant aan de wereld te tonen, de andere kant is toch al ruim aanwezig! Wie glimlacht, laat zijn medemensen goede wil en een streven naar harmonie zien, dat schrijft de etiquette nu eenmaal voor. Men glimlacht ook "beleefd" als men iets niet wil. Als dit zou worden gedaan zonder het begeleidende lachje, zou de weigering gemeen en grof lijken. De glimlach verzoet de bittere pil. Wie nooit of maar sporadisch glimlacht, wordt onbeleefd en ernstig gevonden en hoogstwaarschijnlijk verdenkt men hem van verkeerde bedoelingen .


• Slordige, vuile kleding is niet aantrekkelijk en wie zo gekleed gaat is onhoffelijk tegenover zijn medemensen. Dat is in het bijzonder het geval bij feestelijke gebeurtenissen, waar ter wille van de wellevendheid, passende, feestelijke kledij is vereist. Het is ook ongepast teveel bloot te laten zien (vooral van vrouwen). Dat maakt anderen beschaamd en brengt hen in een pijnlijke situatie. De Thai noemen dit "naa taak" oftewel "het gezicht explodeert". Buitenlandse (mannelijke) toeristen die met ontbloot bovenlichaam over straat lopen of zo zelfs een winkel binnengaan, zijn in de ogen van de Thai buitengewoon onbeleefde, onbeschaafde mensen.

Informeren naar leeftijd, burgerlijke staat, familieleden, inkomen, eetgewoonten, levensomstandigheden enz. zijn een bewijs van belangstelling voor de ander. Ze moeten niet worden uitgelegd als nieuwsgierigheid in onze (negatief beladen) zin van het woord.  Ook de veel gehoorde alledaagse vraag pai nai?", "waar ga je heen?", is meestal slechts een beleefde poging een gesprek te beginnen, hoe kort dat ook kan zijn. Als men evenwel in kleine restaurants, die geen menukaarten hebben, naar de prijs van de gerechten informeert, kan dat als een onbeleefdheid worden opgevat. Men vermoedt er wantrouwen achter en de vrees bedrogen te worden.

De Thai vragen zoiets nooit, aangezien ze de prijzen van de bekende gerechten tamelijk nauwkeurig kennen.  Daar komt nog bij dat het informeren naar de prijs uitgelegd kan worden als "gierigheid" of "gebrek aan geld". Van beide zijn de Thai niet gecharmeerd. Wellevendheid, altijd en overal ... bestaat ook in Thailand niet en dat is misschien wel een geruststellende gedachte. De beleefdheid is plotseling niet meer aanwezig voor de loketten van banken en postkantoren, in de rijen, die voor de kassa's van de warenhuizen staan te wachten en bij de bushaltes. Men probeert zo veel mogelijk naar voren te dringen.
 
Maar dat gebeurt niet brutaal en lomp, dat zou niet bij de Thai passen, maar wel lichtvoetig en losjes, zodat de benadeelde het vaak niet eens in de gaten heeft. De oma doet het net zo goed als het schoolmeisje en de elegante zakenman in zijn keurige kostuum. De rijen wachtende mensen rekenen dus ook af met een mythe, namelijk dat Aziaten zo "gelaten" zijn. Deze vaak geroemde gelatenheid bestaat wel, maar hoofdzakelijk als het om de vervulling van onaangename plichten gaat, zoals bijvoorbeeld het werk. Als het erom gaat in een rij naar voren te komen, is de gelatenheid echter ver te zoeken. Opvalland is ook, stel je staat in een lift, de deuren gaan open, de inkomende Thai laten de uitgaande niet voor, maar men gaat beide in en uit lopen.

De meeste Thai dringen - dat moet men hen nageven - zonder "kwade" bedoelingen, bijna zonder zich bewust te zijn van wat ze eigenlijk doen. Daarom doen ze het ook niet met een slecht geweten. Wat moet men nu doen, als men in een rij mensen voortdurend "ingehaald" wordt? In zo'n geval moet men de zich naar voren dringende persoon heel rustig iets van zijn "gezicht" laten verliezen.
Maak hem kalm, maar zeer beslist opmerkzaam op zijn fout. Het maakt dan niet uit, in welke taal u dat doet. Het standje zal zeker worden begrepen en in de meeste gevallen zal de Thai in kwestie naar zijn rechtmatige plaats teruggaan. Als men echter protesteert met een hoogrood, van woede vertrokken gezicht en veel gescheld, dan boekt u geen enkel resultaat. In de ogen van de Thai verliest men zijn "gezicht" als men zich door kleinigheden uit zijn evenwicht laat brengen. En het gevolg is dat men u gewoon voorbijloopt en doet alsof u er helemaal niet staat.

De wellevendheid is de Thai grondig ingeprent, ze is het kenmerk van  superieure, respectabele persoonlijkheid.

Door deze beleefdheid behoort bijvoorbeeld het Thaise dienstpersoneel tot het beste van de wereld. Thaise kelners, serveersters, hotel bedienden enz., zij hebben alle positieve eigenschappen, die men in deze branche op prijs stelt: onopvallende en efficiency, voorkomende en altijd beleefde service, perfecte manieren, ook in de meest netelige situaties.Al deze eigenschappen hebben mede bijgedragen tot de succesvolle ontwikkeling van het toerisme in Thailand.Af en toe echter krijgt de wellevendheid het karakter van onderworpenheid en dat is voor alle betrokkenen minder prettig.

Deze onderdanigheid vindt men eerder bij vrouwen dan bij mannen; daarom is het ook niet verwonderlijk dat vrouwenorganisaties er steeds weer over klagen, dat Thais' prostituees of dienstmeisjes in het buitenland meer te lijden hebben onder de soms vergaande eisen daar dan bijvoorbeeld hun Filipijnse collega's. Thai zijn veel inschikkelijker en "servieler" en worden daardoor eerder het slachtoffer van uitbuiting.Bij alle hoffelijkheld kunnen toch ook in het land zelf tussen de verschillende bevolkingsgroepen qua regio graduele verschillen in de benadering van anderen worden geconstateerd.Vaak lijken dit clichés, maar ze bevatten toch een grote kern van waarheid.

Vond je het schrijven over wellevendheid interessant? Lees dit dan ook:

 1. Thaise wellevendheid deel 1

avatar
Else Geraats

Aantal berichten : 457
Registratiedatum : 28-07-13
Woonplaats : Jomtien

http://feeds.feedburner.com/NewThai

Terug naar boven Go down

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum